Van Markabygda naar Borås

Centrum van pelgrims

Het voelt alsof ik in de buurt van Rome kom … Van alle kanten komen pelgrims en zij willen naar Trondheim! Ons vertrouwde groepje die de hele weg hebben gedaan, maar langzaam sluiten mensen aan die een deel etappe lopen, of mensen die vanuit Oslo zijn gekomen. In Troset was het relaxed, een huis voor de pelgrims met keuken en sanitair, wel delen met zijn achten wat leuke taferelen oplevert.

Muisstil

Kerk van Markabygda

Vanmorgen voor negen uur was ik alweer op pad. Eerst naar de kerk van Markabygda om een stempel te halen. In het parochiegebouw sliep de groep van veertien Engelsen uit Munkeby. Vandaag liepen we allemaal tegelijk op en kwamen elkaar steeds tegen. De route was een slalom tussen de meren met steeds weer prachtige vergezichten, zeker toen de zon goed doorbrak. Na Markabygda ging de route over een ‘bomvei’. Een tolweg, vaak een particuliere weg die opengesteld is voor publiek tegen betaling. De weg was er niet minder mooi om, bos, kilometers met struiken vol blueberry’s, overspringende eekhoorns en een hertje in de verte. Puur genieten. En je hoort de stilte … Het is muisstil, geen verkeer, helemaal niets. Nadat het meer naderde kwamen ook de vakantiehuisjes. Prachtige hutjes aan het meer in de traditionele rode kleur.

Aanduiding van een tolweg
Muisstil en spiegelglad

Vriendelijk aanbod

Pauzeren deed ik dit keer op een boomstam, vlakbij een vakantiehuisje. Nadat ik weer op pad was, stopte de bus van de groep Engelsen. Hij wilde mijn rugzak wel meenemen naar de accommodatie voor de nacht! Zo’n vriendelijk voorstel, helaas was het niet zo eenvoudig. Mijn watersysteem, eten, en andere spulletjes die je toch bij hand wilt hebben zitten in die rugzak. Maar het gebaar was lief!

Wegwijzer voor pelgrims naar Trondheim

Met handen en voeten

Nadat ik een weg was afgedwaald met steile kliffen kwam ik opnieuw aan een meer met een prachtige picknickplek. Riante banken, een vuurplaats. Twee andere pelgrims zaten er al te rusten, het was even gezellig kletsen. Even uitrusten voor het laatste stuk. Het laatste stuk ging flink in de klim richting Borås. Een boerderij die pelgrims onderbrengt. Maar wat zaten ze vol vandaag, de groep met veertien Engelsen, drie Nederlandse, drie Duitsers en twee Zweden. Internationaal gezelschap, gerund door twee oude mensen die geen woord engels spreken. Maar met handen en voeten kom je een eind.

Slapen op zolder

Slapen op zolder
Zolderkamer

Ik heb een kamer op zolder bij de mensen thuis, samen met de twee Zweedse pelgrims. De Duitse mensen zijn nog onderweg. De maaltijd komt uit de magnetron vandaag! Maar ze zijn enorm hartelijk. Het is nog negenenzestig kilometer naar Trondheim, we komen dichterbij!

Welkom!

Hoi, welkom op mijn blog! Ik neem je op dit blog mee op mijn wandelingen in Nederland en daar buiten.
Abonneren

Dit bericht heeft één reactie

Geef een antwoord