Op de helft

Halverwege 

Met de wandeling van vandaag ben ik over de helft van de pelgrimstocht, zowel in dagen als in kilometers. Een tussentijds overzicht van mijn ervaringen.

Slapen onderweg

Een pelgrimstocht lopen kan met een tentje op je rug. Er zijn genoeg mensen die ik onderweg tegenkom met een tent om te stoppen wanneer ze willen. Naast dat er op de route diverse campings liggen kent Scandinavië het principe van vrij kamperen. Je mag je tent in de natuur opzetten op een willekeurige plaats. Deze plaats moet wel aan een aantal voorwaarden voldoen: honderdvijftig meter afstand houden tot huizen en hekken, op boerenland toestemming vragen aan de boer, zorg voor een veilige plek. Zelf heb ik gekozen voor het slapen in accomodaties onderweg, plekken van uiteenlopende aard. Het voordeel is dat je wandelplan klaar ligt, je weet per dag wat en hoeveel je loopt. Dit is ook meteen het nadeel, alles is geregeld dus je moet lopen. Geen rustdag invoegen als je toe bent aan hoognodige rust en ook lopen als de regen met bakken uit de hemel komt.

Slapen onderweg
Slapen onderweg
Slapen onderweg

Ik zei het al, de accomodaties zijn van uiteenlopende aard. Verwacht geen super de luxe sterrenhotels. Veel onderkomens onderweg zijn van particulieren, een stuga in de tuin of bij mensen in huis. Dan heb je de bed & breakfast, de motels, de hostels en de hotels. De meeste onderkomen bieden pelgrimsarrangementen waar eten bij inbegrepen is, als ook linnen en beddengoed. De meeste adressen zijn rustig, netjes en schoon, met allemaal vriendelijke en behulpzame mensen.

Toch maak je gekke dingen mee. Een adres had het huis beschikbaar gesteld, ging zelf in een andere kamer slapen en pelgrims kregen de bovenverdieping tot hun beschikking. Ook de inhoud van de koelkast en de keuken mochten gebruikt worden. Doe alsof je thuis bent was het advies. Bij een ander onderkomen was een blokhut in de tuin en geen moeite te veel met kopjes koffie, thee, dekentjes, kacheltjes en wifi-codes. Zelfs de wasmachine mocht gebruikt worden.

Bij weer een ander onderkomen was het ronduit vies. Dat was niet fijn. Hoewel de mensen erg aardig waren en het eten lekker, was de blokhut in de tuin zo vies dat ik liever de hele avond buiten heb gezeten. Gelukkig was het lekker weer. Douchen heb ik daar ook niet gedaan en toen het bedtijd werd, heb ik mijn eigen lakenzak gebruikt om in te slapen. En wat waardeer je het volgende, schone adres dan weer!

Slapen onderweg
Slapen onderweg

Of die keer dat ik sliep in het openlucht museum. Een bijgebouw van een landhuis compleet met opritlaan. Het bijgebouw had de uitstraling en spullen die in een museum thuis horen. Primitief, maar van alle gemakken voorzien. Toch blijft het bijzonder om bij mensen thuis te logeren. De gastvrijheid en vriendelijkheid zijn uitzonderlijk. Geen moeite is teveel.

Eten onderweg

Eerlijk is eerlijk, ik ben best kieskeurig als het aankomt op eten. Wij eten vegetarisch, bijna alleen volkoren producten en zo min mogelijk toegevoegde suikers en dan ook nog geen pakjes en zakjes. Ook een vegetarisch product wat lijkt op vlees eten we niet, dus geen look a like van een rookworst of hamburger, of vegetarische plakjes worst. Bij de voorbereidingen van de pelgrimstocht had ik aangegeven vegetarisch te zijn, wat geen enkel probleem blijkt, en het verder losgelaten.

Eten onderweg

In veel gevallen koken gastgezinnen voor je of eet je mee. Ontbijt en broodpakketje voor onderweg wordt bijna altijd geregeld. Een enkele keer moet je zelf voor je avondeten zorgen of ergens gaan eten. In de gehuchtjes waar ik overnacht was qua uit eten geen sprake van de echte Zweedse keuken. De keuze was in de meeste gevallen pizza, hamburger of döner kebab. Dat is één keer leuk en lastiger in geval van vegetarisch! Bij de meeste gastgezinnen kreeg ik vegetarische lasagna geserveerd. In tien van de veertien van de avonden was dat het avondeten. De overige procenten heb ik spaghetti gegeten. (Ik was toch in Zweden?)

Eten onderweg

De avonden dat ik zelf voor het eten moest zorgen en ik was in een hotel heb ik in de plaatselijke supermarkt zelf boodschappen gedaan en iets klaargemaakt. Meestal kun je wel gebruik maken van een magnetron om bijvoorbeeld soep te verwarmen, een salade te maken met een bol morzerella en een broodje, of een bak kwark met vers fruit. Het ontbijt is prima, er is altijd wel keuze uit yoghurt met musli, brood met kaas, crackers met jam en een eitje en vers fruit. Als lunch heb ik de lekkerste broodjes meegekregen met brie, met kaas, met ei en vaak nog fruit en wat te drinken.

Eten onderweg

Blaren en ander leed

Bij de voorbereidingen van de pelgrimstocht heb ik soms wel wat slapeloze nachten gehad van eventuele blessures. Hoewel ik thuis vrijwel nooit blaren heb gehad, is dat wel iets waar je rekening mee houdt.

In het vele lezen over wandeltochten heb ik ook veel gelezen over blaren, zere knieën, spierpijn en ander leed. In mijn rugzak zaten dan ook de nodige blarenpleisters, tape om je voet mee in te tapen, paracetamol en zwaardere pijnstillers en een rekverband voor je weet maar nooit.

Tot nu toe zijn blessures mij bespaard gebleven, misschien is het meer geluk dan wijsheid, maar ik ben er wel ongelofelijk dankbaar voor. De eerste wandeling die boven de twintig kilometer uitkwam en het was ook nog zeer warm weer had ik twee drukplekjes onder mijn voet. En de keer dat ik met slippers in de avond een stukje had gelopen leverde ook een drukplek op aan de zijkant van mijn voet.

Voetverzorging

Preventief geef ik goede aandacht aan mijn voeten en andere pijntjes die ik voel om te voorkomen dat het uitloopt op een blessure. Meteen na elke wandeling doe ik mijn wandelschoenen en sokken uit, slippers aan om mijn voeten te laten luchten. De zooltjes haal ik uit mijn schoenen om te drogen en elke dag trek ik schone sokken aan. Dit betekent dus elke dag sokken wassen!

Wandelwol

Op lange wandeldagen gebruik ik preventief wandelwol. Wandelwol is honderd procent schapenwol wat je gebruikt om blaren te voorkomen. Je neemt een pluk wol wat puur van het schaap afkomstig is, zonder toevoegingen, en brengt dat aan in je sok op de plek waar je ondersteuning nodig hebt. Het is zacht, voert vocht af, werkt druk-ontlastend en het voelt heel zacht aan. Alsof je op wolken loopt! Daarnaast gebruik ik wandelsokken van wol omdat deze het vocht in je schoenen goed kunnen reguleren. s’ Avonds verzorg ik mijn voeten met een voetencrème. Tijdens het lopen ben ik er alert op of mijn sokken en schoenen goed zitten. Zodra er een onvolkomenheid voelt, dan geef ik daar aandacht aan en blijf ik niet doorlopen. Ook tijdens pauze doe ik de veters van mijn schoenen los om de voeten wat ruimte te geven.

Ik start de wandeling rustig om mijn spieren en gewrichten de tijd te geven om warm te worden. Als ik het gevoel heb dat het kan, voer ik het tempo op. Na een lange wandeldag wil ik nog wel een stijf aanvoelen en het gevoel hebben dat ik strompel. Tot nu toe is het na een nacht slapen weer verholpen en kan ik s’ morgens weer uit de voeten!

St Olavspad

Welkom!

Hoi, welkom op mijn blog! Ik neem je op dit blog mee op mijn wandelingen in Nederland en daar buiten.
Abonneren

Dit bericht heeft 2 reacties

  1. Erik van der Woude

    Hoi Dineke, wat leuk zo dit overzicht op het midden van je reis! Wat een ervaring en mooi dat je de avonturen bijhoudt voor jezelf en voor ons. Nog veel veilige kilometers gewenst en zegen op je weg.

  2. rijkers

    weer een mooi verhaal ja dat is voornaam om goed op voeten te letten en te verzorgen ga zo door veel succes

Geef een antwoord