In het voetspoor van Olav

Van Selanger naar Matfors

De eerste echte wandeldag. Om half acht wordt er een heerlijk ontbijt klaar gezet en het gastgezin vertrekt naar werk en school. De sleutel mag ik op een afgesproken plek leggen en ik ben vrij om te vertrekken wanneer ik wil. Na nog een kopje koffie verlaat ik het huis op weg naar het Pelgrimscentrum en de kerkruïne in Selanger. In het Pelgrimscentrum neem ik een overheerlijk vegetarisch lunchpakket in ontvangst en de vraag of ik op de foto wil voor het sociale media kanaal van het centrum.

Kerkruïne

Daarna wandel ik naar de kerkruïne. Deze ruïne stamt uit de 12e eeuw. Op deze plek kwam Olav Haraldson in 1030 na zijn ballingschap aan land. Op deze plek lag een belangrijke haven. Het verhaal gaat dat hij een kruis oprichtte met inscriptie: ‘Een land voor een volk in Jezus naam’. Bij de kerkruïne zet ik de tweede stempel in mijn pelgrimspaspoort en ga op pad. In het voetspoor van Olav.

Kerkruïne bij Selanger

De route slingert door de dorpskern Selanger en al snel verlaat ik de bebouwde kom om langs de doorgaande weg verder te lopen. Het is warm. Na een uur lopen heb ik zin in koffie maar er dient zich geen bankje aan. Op een schaduwrijke plek, waar omgezaagde bomen liggen, vind ik een mooi plekje voor koffie. Na de koffie ga ik verder langs de doorgaande weg. De route is goed aangegeven met bordjes, stickers en duidelijk pijlen als er iets veranderd in de looprichting. Ik verlaat de doorgaande weg en sla een gravelweg in wat naar een bospad leidt. Eindelijk ook wat verkoeling. Het landschap is afwisselend met bos, akkers en hier en daar wat groepen huizen. Het is rustig onderweg, ik ben nog geen andere pelgrims tegengekomen.

Tommy

In Gisselåsen zie ik een wit huis met diverse wapperende vlaggen en bord ‘Pilgrims welcome’. Op de veranda zit Tommy, ik had van hem gelezen. Hij verwelkomt pelgrims en houdt statistieken en een plakboek bij. Koffie en thee staan klaar en we hebben een leuk gesprek op de veranda. Hij maakt een foto voor zijn plakboek en ik schrijf een stukje in zijn gastenboek. Tevens geeft hij mij tips en advies voor de route, hij is een bekende in de omgeving. Na een prettige stop vervolg ik mijn weg en de route voert nu het bos in. Ik steek het stroompje Svartbäcke over via een vlonderbrug en kom bij een picknickplaats met vuurstook gelegenheid. Een prima plek om de lunch vanuit het pelgrimscentrum te nuttigen, het is inmiddels al 13.00 uur. Het is een heerlijke salade met brood en humus. In het bos is het heerlijk koel en ik neem een half uur pauze.

Matfors

Dan vervolgt het laatste deel van deze route, eerst door het bos, vervolgens via een gravelweg door het bos en ik kom weer in de bewoonde wereld. Helaas is het laatste stuk langs de doorgaande weg, maar al snel ben ik bij Fredrik van villa Vattjom en wordt gastvrij ontvangen. Hij laat me het huis zien en ik mag doen alsof ik thuis ben. Koffie en thee mag ik vrij gebruiken, het eten staat klaar in de koelkast, vegetarisch en de magnetron wordt me uitgelegd. Ook morgenochtend kan ik mijn gang gaan. Wat een vrijheid en wat een gastvrijheid.

Wandelen door een groene omgeving

Over heuvels en door dalen

Vandaag heb ik 16 kilometer gelopen, het was vrij warm weer, en de weg ging heuvel op en heuvel af. Door bos, langs akkers en langs de doorgaande weg.

Welkom!

Hoi, welkom op mijn blog! Ik neem je op dit blog mee op mijn wandelingen in Nederland en daar buiten.
Abonneren

Dit bericht heeft 3 reacties

  1. Pim van Groezen

    Wat een gastvrijheid daar.
    En wat geniet ik van jouw verslag.
    Veel succes met het vervolg maar dat zal wel lukken met zulke lieve mensen.

  2. Dory stenekes

    Hallo Dineke,
    Fijn dat ik via jouw verhalen “mag meelopen” . Moedig van je hoor. Een hele onderneming. Wat heerlijk dat alles God ging op Schiphol. En nu mag je genieten van dit avontuur. Want dat is het toch wel. Een avontuur met God. Ik bid je toe dat deze tocht je veel zegen brengt en een nog meer kennen van Jezus.
    Hartelijke groet van Dory

  3. Gerrie

    Dineke,wat een belevenis.
    Ma

Geef een antwoord